Reisverslag Spanje
 

 

Vertrek richting Frankrijk, over Breda, Antwerpen, Brussel, Luxemburg (goedkoop tanken, ongelooflijk 1 euro per liter), via Nancy, Metz, Dyon en even onder Lyon gestopt in Valence. Stom genoeg niet doorgereden tot in Valence maar gestopt in het voorplaatsje Bourg en Valence. in hotelletje aan doorgaande weg met geluidsonvriendelijk asfalt: zag er leuk uit, maar enorme herrie hele nacht. Raam open was herrie, raam dicht was stikken van de hitte. Slim om de volgende keer een kamer te vragen aan de andere kant van het hotel. Het is sowieso slim om altijd eerst de kamer te bekijken alvorens het te nemen!. Zo goed en zo kwaad als het ging de nacht doorgebracht, maar hadden wel grote afstand afgelegd de eerste dag. De volgende dag via Orange afgebogen richting Perpignan en Pyreneën.

Tossa de Mar:

We waren vroeg in Tossa de Mar, waar we de eerste 6 nachten doorbrengen. Nog een heel gedoe om het hotel te vinden, het ligt vlak onder het oude fort, op een stuk dat voor doorgaand verkeer is afgesloten en via de boulevard komen we aan. Alleen een hele grote parkeerplaats, betaald en op het strand, dus na navragen daar de auto gestald en de ingecheckt. Het via internet zoeken en vinden van hotelletjes was deze hele vakantie onze bron van slaapplaats. Het hotel Capri is geweldig. Aardige mensen, mooie kamer, fantastisch uitzicht op zee, we zaten op de tweede verdieping, dus niet al te direct contact met de straat. Lekker balkonnetje en airco! Strand voor de deur is ideaal, je ligt er zo op. We konden de auto parkeren in de privé-garage van het hotel, ze hadden maar drie plaatsen maar er was voor de hele week een plaats vrij, echt geweldig. Het was zo'n typische stadsgarage, in een smalle straat, ingebouwd tussen huizen met steile ronde opgang naar een verdieping, even schrikken dus als je bang bent dat je auto te groot is voor de ruimte. Maar dat viel natuurlijk reuze mee. Lekker koel en vrij toegankelijk, beter dan je auto op een strandparkeerplaats te moeten zetten tegen 20 euro per dag. Het weer was wat wisselvallig, vooral flink wat bewolking. We hebben de zondag gebruikt om wat bij te komen en het fort te bekijken. s' Avonds op advies gegeten bij restaurant Bahia, dat er vlak naast was. Er zat niemand, we waren ook vroeg met eten, de Spanjaarden eten echt laat, hoewel er later ook niemand kwam, dus het was geen beste keuze wat dat betreft. Het eten was duur en maar op zich wel goed bereid. De spanjaarden gebruiken heel veel zout in het eten, dat is de hele vakantie wel zo geweest, erg zout eten.

De strandstoelen waren duur, 4 euro per stuk, maar goed je gaat maar weinig op vakantie en dan geef je natuurlijk makkelijk geld uit. Op het zand liggen was ook een alternatief maar lang niet zo comfie natuurlijk, het was zand met steentjes. Bij een bakkerijtje wat brood gekocht voor de lunch en drinken, ultiem geluk zo in de warmte op het strand. We onderschatten de zon waren wat te karig met de insmeerspul en ja, dan word je lichtelijk rood. Gelukkig liep het niet uit de klauwen. De zee was nog te koud om echt lekker te zwemmen al was het wel zo dat je, als je de tijd nam, kon wennen aan de temperatuur.De restaurantjes vlak aan zee bieden alleen maar toeristenvoedsel en daar wordt je niet blij van, als ook de bediening chagrijnig doet. Als je daar drie weken zou moeten zitten dan wordt je of stapelvet of je hongert uit van de ellende. Alleen Café Berlin is een lichte uitzondering. De boeuf Bourguignon is goed en het zat er niet alleen vol (dus daar zaten alle mensen in Tossa!), de bediening was aardig en ze hadden goedkoop eten: een heel menu voor 8 euro. En losse maaltijden van rond de 10 euro. Onvoorstelbaar, het Mekka in Tossa. Maar het was duidelijk nog voorseizoen, alleen gezinnetjes met heel kleine kinderen en verder oudere mensen. En een enkel los stel, maar vooral locals en Spaanse toeristen. Heerlijk!

Dalí museum, Figueres, Besalú en Girona

In de buurt mogen we Figueres voor het Dahlí museum niet overslaan. Geweldig!! Niet alleen mooi van buiten maar van binnen onvoorstelbaar bijzonder. We hadden het geluk dat een lerares een groep kinderen in het Frans zat uit te leggen wat er allemaal te zien was in zijn werken. Daarvoor nog even drankje en tapa bij wijnproeverij achter parkeergarage. Heerlijk dat voorseizoen, geen rijen, bijna geen mensen en makkelijk parkeren. Daarna is Besalú ook leuk om te bezoeken, een slapen maar mooie middeleeuwse stad en op de terugweg moet je Girona zeker aandoen, prachtige stad met mooie rivier die stad splitst, mooie oude stad, veel studenten en mooie cathedraal.

Barcelona

Het is nogal een speurtocht naar Hotel Prinzipal , zeker met verouderde kaart, en een geheel nieuwe straat Rambla de Ravel maar het hotel is prima. Aardige receptionist die ons speciaal kwam ophalen toen we er vlakbij waren maar het toch echt niet meer wisten.Alle ellende was sowieso begonnen omdat ze de Rambla hadden dichtgegooid voor wegwerkzaamheden en we dus via een omweg moesten rijden. En alles is éénrichtingweg. Het lijkt een enorme achterbuurt, grafiti, vage types, enorme drukte vanwege omleiding van de Rambla. en lekker warm. Hoewel het een kleine kamer was en het bed tegen de wand stond (wat snel verholpen was door een kastje ertussen te plaatsen) was het een rustige weg, hadden we een balkon met kamer op een rustige weg en bovendien airco, dus echt fout kon het niet meer gaan. Het hotel is zeker een aanrader, het is niet te duur naar Barcelona-begrippen, en ligt heel goed, vlak bij de Rambla en grote metrostations. We begonnen de stad te verkennen, met name de Barrio Gotíc, de oude stad, met haar grote cathedraal, Plaça Maria del Mar en Plaça Jaume I. We kregen een goede kaart van de receptie waar de Rambla de Ravel wél op stond (!) en vonden zo onze weg. Het hotel was lekker rustig, ook 's nachts en de airco deed goed zijn werk. s' Avonds tapas gegeten op de Rambla, niet heel bijzonder, wel gezellig met alle die mensen die langs flaneren.

Park Guëll en Sagrada Familia

Volgende dag ontbeten in een broodjeswinkel in aan de Carré Hospital, heel goedkoop voor 7 euro hebben we beiden broodjes en drinken op. Daarna met metro (dagkaart) naar Park Guël. Als het warm is moet je geen lange broek aan trekken, das zeker. Park Guël ligt op een heuvel en dat merk je als je naar boven moet lopen, het lijkt wel 60% stijgen. Gelukkig hebben ze voor het laatste stukje een roltrap geplaatst die nog werkte ook. Het park is groot en droog in de warmte. Met rugzak op lopen we erdoor, bochtige paden en na een paar honderd meter komt er een uitkijkpunt met prachtig uitzicht over de hele stad, waaronder de Sacrada Familia. Met name de met glasmozaiek bewerkte kronkelige rand van het plein valt op, maar ook de passages met schuine pilaren en druipsteenmotief, de zuilen onder het plein met mooi mozaiek op het plafond en wat al niet meer (zie foto's bij gallery). Het is een park met aardig wat afwisseling.

Sagrada Familia

Na het park gaan we naar de Sagrada Familia, wederom met de metro. Hoewel er een toeristenbus rond rijdt, de blauwe route en de rode route (noord en zuidroute, langs de toeristische attracties waar je kan instappen en uitstappen waar en wanneer je wilt voor één dagtarief, 17 euro) nemen we toch de metro, we weten precies waar we heen willen en dat gaat het snelst. Het is rond 17.00 uur, er zijn nog weinig mensen in de Sagrada Familia, het beste tijdstip om erheen te gaan. Mijn eerste bezoek aan de Sagrada Familia valt wat tegen. Ik had er veel van verwacht, stadspark eromheen, veel sfeer enzo, maar het gebouw staat ver van het centrum in een gewone wijk, met klein parkje aan de overkant. Aan de buitenkant ziet het er prachtig uit, ondanks de hijskranen en de afrasteringen die op allerlei niveau's zijn aangebracht. Eenmaal binnen begint de ontgoocheling. De kerk is nauwelijks een kerk te noemen. Enorme steigers vullen de ruimte en slechts 1/4 deel lijkt af te zijn. Wel prachtig zijn de zuilen en de vormen, de muren en het plafond, hoe die in elkaar over gaan. De andere kant van de Sagrada is heel ouderwet opgezet, donker steen, oude motieven zo lijkt het. Maar het belooft wel wat allemaal, het zou mooi zijn als ze het ook afmaken. In de kerk liggen overal delen van vormen die nog aangebrach moeten worden. De kerk is dus eigenlijk een bouwput. Met de lift naar boven gekomen zie je de details van de prachtige torens met mozaïeken erin verwerkt. De trap is zo nauw dat je er maar één kant omhoog kan en een andere kant naar beneden, je kunt elkaar niet passeren. Maar ondanks dat er nog zoveel bouwwerkzaamheden plaatsvinden, is het volop genieten. De expressie van de beelden is sterk, vooral het llijden lijkt afgebeeld te zijn. Het lichte steen en de zon maakt het geheel vrolijk, maar de stemming van de beelden niet. Na het verlaten van het terrein en een rondje rond de 'kerk' zijn we naar een tapasbar opzoek gegaan die 'op de hoek van, in het straatje tegenover' de Sagrada zou zijn. Nu neemt de Sagrada een heel blok in beslag, dus genoeg straatjes tegenover, maar goed, we vinden het en inderdaad, geweldige tapas. Het is al weer 20.30 inmiddels. Na terugkeer in onze eigen buurt, heb ik nog trek dus gaan we eten bij een

Park Montuïc

zou het mooiste park van Barcelona zijn. In de regen zeker niet en op maandag ook niet, dan zijn de musea dicht. Winkelen daarentegen kan je bijna altijd en heel goed in Barcelona. Leuk was dat we bij de Camperwinkel een bon kregen voor 2 gratis 'bollen' bij een zaakje in de buurt: een 'bol' bestond uit samengeperst voedsel in bolvorm, dat kon van alles zijn, vegatarische bol, of nasibol... We nemen er verse jus d'orange bij om de mensen toch nog wat inkomsten te verschaffen en gaan zitten in een aparte ruimte, opgebouwd als een tribune van beton, met veel kleurige decoratie. We nemen foto's en als je dat doet denken mensen meteen dat er iets bijzonders is, want prompt komt iemand anders binnen een kijkje nemen en een foto nemen... heel grappig. Even kijken we nog bij het Gaudi huis, maar het is er enorm druk, er staat een lange rij. 's Avonds bij Rita Bleu gegeten, in Barrio Ravel, een leuke eettent naast een kerk. Heerlijk gegeten, een aanrader!

Gaudí huizen: Casa Milà en Batllóen Vicens

De Gaudí huizen, Casa Milà en Casa Batllo moet je vroeg bezoeken en vooral in juni gaan. Bij Casa Milà staat geen enkele rij als we er komen, we zijn blij verrast. Wat een prachtig huis. Alles heeft Gaudí zelf ontworpen, niet alleen het gebouw, ook de voorwerpen, het interieur als bedden, badkamers, eethoeken, lampen, ramen.... Het dak is het meest bekend met zijn bijzonder gevormde schoorstenen. De zon is gaan schijnen en het dak ziet er prachtig uit. Wat een geluk. Ook Casa Battló heeft geen enkele rij, we kunnen zo naar binnen. Dit huis is duurder (16 euro) dan Millà (8 euro), maar beiden zijn het wel waard. Battló is weer anders en wordt ook gebruikt voor en door kantoren. Moet heel bijzonder zijn tussen al dat moois te werken. Ook het dak is weer heel bijzonder, het is de rug van een draak. In een apart hoekje is een ruimte met een soort grot, waarin een waterstraal uit een fonteintje komt. En als de deur dicht is en het donker is, zie je dat via een speciaal effect met licht en spiegel het water via de spiegel als het ware langs de wand naar beneden stroomt. Casa Vicens ligt er aardig vandaan, richting Park Guël en is alleen van buiten te bezichtigen. Het ligt dusdanig in een woonwijk dat het nauwelijks te fotograferen is. Het huis is wel aanmerkelijk anders dan de anderen. De groene kleuren met allerlei tierelantijntjes doet wat kitscherig aan. De andere huizen zijn meer als maskers of als sprookjeshuizen, als het sprookje van Hans en Grietje. Met name de gebouwen in Park Guël doen daar aan denken. Al met al heeft Gaudí prachtige dingen gemaakt en snap je niet dat zo'n genie als onbekende aangereden wordt door een tram en pas na drie dagen duidelijk wordt dat hij het is en bijna anoniem sterft. In onze wijk, beroemde dikke chocolademelk gedronken in een ouderwets zuivelcafeetje met even zware kaastaart met honing en walnoot, niet al te goede combinatie helaas.

Barcelonetta

Ook de moeite waard is Barcelonetta, Het is goed vis eten daar en de haven ziet er prachtig uit bij avondlicht. De strook restaurants in de haven vallen wat tegen ondanks het prachtig uitzicht: houd er rekening mee dat de broodjes en andere hapjes die kant en klaar op tafel staan niet gratis zijn en de prijs aardig opdrijven.

Pyreneën Torla.

Hotel Abetos is een prachtig gelegen hotel, met lekkere tuin. De vrouw achter balie kan ietwat gereserveerd over komen, maar is zeer aardig. Ze spreekt weinig tot geen Engels, maar als je Spaans spreekt in Spanje gaan de mensen toch wat toegankelijker worden, Engels valt toch nog wel tegen voor ze vaak, zeker in de meer afgelegen gebieden. Bij het bekijken van het plaatsje worden we onthaald door muziek die door het hele dorp schalt. Na wat zoeken blijkt er een man met synthesizer en enorme versterker en boxen in zijn tuin muziek te maken die iedereen laat meegenieten. We kwamen tot de conclusie dat het of de dorpsgek was, of het muziekgenie dat een uurtje per dag uit zijn dak mag gaan in zijn tuin als hij de rest van de tijd maar niet speelt... Daarna in het dorp gegeten, gelukkig hoef je hier niet tot na 8 uur te wachten. Lekker simpel maar goed gegeten in eerste restaurantje dat we tegenkwamen. En we zaten er eens niet alleen. Daarna gereden naar de ingang van het Parc Naçional Ordesa: in de zomer kan dat alleen met de bus, begrijpelijk want de wegen er naartoe zijn zo smal dat je echt geen bus wilt moeten passeren. Maar voor juli en augustus kan het gewoon met de auto. We spreken in het informatiehuisje met een paar parkwachters: ik oefen mijn Spaans op hem, hij zijn Engels op mij... beiden met moeite, een echt gesprek valt soms niet mee in het Spaans. Maar goed, we komen er uit, het best is te starten met langs de rivier te lopen.

Río

De wandeling langs de rivier is prachtig, maar de zon schijnt flink en we starten wat laat. Pas om 13.00 uur starten we de wandeling. Maar het is lang geleden dus we zien wel hoe ver we komen. Onderweg zouden we allerlei watervalletjes tegen moeten komen en ja, dat gebeurt ook. We ontmoeten Fransen, en zowaar de Nederlanders die we tegenkwamen onderweg bij een stop naar Torla. Heel bijzonder. Het leek zo afgelegen allemaal, maar als wij gaan wandelen start direct een schoolklasje: weg rust en snel wandelen om ze voor te zijn. Maar bij lunchstop met waterval halen ze ons in. We nemen ze nog even op de foto, heel bijzonder want ze gingen speciaal voor ons poseren en group. En daarna hebben we ze niet meer gezien, blijkbaar zijn zij teruggegaan waar wij nog verder gingen. Op 2/3 houden we het voor gezien, we moeten nog terug en dat zal zeker 2 1/2 uur in beslag nemen. Helaas niet naar de top van de rivier en geen zicht op de Pico. Al met al 5 1/2 uur gelopen, prachtige natuur, zwaar wandelen, mooie watervallen, gelunched met de voeten in de ijskoude rivier... erg indrukwekkend tussen de bergen. De kop is eraf evenals het luie zweet. Vanuit het hotel hebben we prachtig zicht op de bergen waar we net nog gelopen hebben, adembenemend. Lekker gegeten bij een gezellig tentje, het wordt al beter, met een aardige kastelein. Ook lekker is gewoon aan de rivier zitten, zoals we de volgende dag deden: zonnen, pootjebaden, lezen, het goede leven. Na thuiskomst zien we een prachtige roofvogel rondvliegen om daarna te verdwijnen. De beste maaltijd van de hele vakantie gegeten bij restaurant El Duende aan de C/ la Iglesia. Een aanrader om daar heen te gaan als je in Torla lekker wilt eten! Volgens mij moet alles wel lekker smaken daar.

Gautegiz Arteaga

We vertrekken naar Caserío Urresti. De route gaat niet helemaal volgens plan. Eerst passeren we het prachtige Pyreneëngebied bij Huesca en Pamplona. Eén van de mooiste vergezichten krijgen we als de zon over de akkers van het plaatsje Berdún straalt: het prachtige rode van de kleigrond gecombineerd met de gele korenvelden en het plaatsje gelegen tegen een ronde heuvel geven een onvergetelijk beeld: Ietwat te vroeg verlaten we de snelweg om een schijnbaar kortere weg langs de kust te nemen. Dit blijkt echter nauwelijks een kustweg te zijn, door het dal gaan we urenlang met continue bochten langzaam vooruit. We wijken dan ook ietwat af van de route zoals aangegeven door de verhuurder. Het beste was geweest richting Bilbao te blijven rijden en bij afslag Gernika eraf te gaan. Urrestí ligt via een steile afrit erg rustiek op een heuvel, met bossen omgeven, 4 km van het strand. Lopen naar het strand is er niet bij, gezien de lichtelijk drukke weg die er langs loopt, de doorgang naar twee kleine plaatsjes in de buurt, te weten Ea, Elantxobe, Leikeitio en Barrangue, maar niet heel lawaaierig, mede doordat het huisje onder wegniveau ligt. Bij mooi weer in het weekend is het enorm druk met Spaanse toeristen. Hoewel het 38 graden is volgens de thermometer in mijn auto is het huis verbazingwekkend koel: het lijkt wel een koelkast en is een verademing als wij oververhit van de rit aankomen. De gastvrouw Maria en haar man Joshua verwelkomen ons. Joshua spreekt nauwelijks Engels, zijn vrouw lijkt de baas ook een beetje hoewel hij ons het appartement laat zien. Na de spullen gedropt te hebben en even wennen aan ons nieuw verblijf, besluiten we de buurt te verkennen, de plaatsjes in de omgeving te bekijken, maar vooral appartement ingericht. Het is er stervens druk, weekend en warm, 38 graden, dus heel veel strandgangers. De wegen zijn bezaaid met auto's in de berm waar je goed moet uitkijken. We zijn dus maar naar de supermarkt gegaan in Gernika (stadje van beroemde schilderij van Picasso over bombadering van Guernica) en ook daar blijkt de vreemde gewoonte van de Spanjaarden: dubbelparkeren. Ze zetten gewoon hun auto met knipperlicht op de rijbaan en een tweebaans weg wordt dan zo teruggebracht tot 1 baan. En geen politie die dit handhaaft. Maar met hulp van een oud Spaans vrouwtje vinden we een supermarkt die nog open is, want zondag zal zeker alles dicht zijn.

Elantxobe

Het is weer warm, in de middag wordt het bewolkt. wij uitslapen, en ontbijten bij hoteldeel. We hebben niet veel gedaan, zijn niet naar het strand gegaan, bij het huisje in de zon gelegen op kleed en daarna nog weer buurt verkend. Er was nog genoeg te zien in de buurt, helaas moet alles met de auto, er is niets in de buurt om lopend heen te gaan en bovendien is het redelijk heuvelig tot bergachtig. Elantxobe ligt in tegen een bergwand aan, de wegen zijn enorm steil. Met een strak betonnen haventje zit Elantxobe er apart uit. Nergens strand, en vooral geen buitenlandse toeristen. Na Elantxobe rondgereden waarbij we langs de kwelder kwamen met uitzicht op Mundaka en Beimero.

Markt in Gernika, Mundaka en Bermeo

Het weer is omgeslagen, bewolkt, maar geen regen, wel 's nachts gehad. Luidruchtig gebouw, je hoort iedereen lopen op de houten vloer, verder heerlijk rustig en stil. Het is markt in Gernika. We zijn wederom wat laat, eigen ontbijtje gemaakt, maar de markt is zo gevonden. Eerst maar naar het postkantoor gezocht, ook dat levert weer leuke contacten met de lokale bevolking op, en postzegels voor de ansichtkaarten gekocht. Daarna het Assembly House bekeken, dat nog steeds gebruikt wordt. Daar is ook de oerboom, de enige boom die na de bombardering door Hitler is blijven staan, en de eeuwige boom, die symbool staat voor het nooit ten onder gaan, beiden als monument opgericht. Het Assembly House is flink onder constructie, dus overal hekken en linten. Overal waar ik kom staan altijd de gebouwen of in de steigers of zijn afgezet... het lijkt wel afgesproken werk. Duidelijk is dat we niet de enige zijn die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van Gernika, zelfs in rustige voorzomer zijn er continue wel mensen. 's Middags via Gernika naar Mundaka en Bermeo. Mundaka stelt niet veel voor, is erg stil en verlaten, wel mooi zicht op kwelder en zee. Bermeo is een echt vissersdorpje, geen toerisme in juni. Het plein aan de haven was een enorme speelplaats en barstensvol met kinderen en jonge moeders, met op de bankjes opa's en oma's. Duidelijk is het stille en minder stille streven van de Basken naar een eigen staat, overal leuzen op en aan gebouwen en er rijdt een auto rond met speaker op het dak om hun boodschap te verkondigen.

Bilbao

Het is weer een zwaar bewolke dag. Het beroemde Guggenheim mag niet op ons lijstje ontbreken. En prachtig is het. Bilbao ligt maar 33 km van Gernika en is in nog geen uur bereikt. Het is even lastig de juiste weg naar het centrum te vinden van de snelweg, maar een kaart helpt! Dichtbij het Guggenheim vinden we een parkeergarage. Het Guggenheim is prachtig, straalt iets zilver/goudachtigs uit, met een enorme hond als boegbeeld, gevuld met bloemen op het plein. Warmer kan je niet ontvangen worden. Het heeft ook iets tegenstrijdigs, de bloemenpracht tegen het stijlvolle maar moderne museum. In het museum zelf mag niet gefotografeerd worden, bij het zien van de camera wordt deze in plastic verpakt en het valt vies tegen het er even uit te halen. Dus de verborgen camera gebruiken of gewoon netjes je aan de regels houden. Natuurlijk zijn het andere Nederlanders die zich er niets van aantrekken... Het museum is heel bijzonder, een tentoonstelling van de Azteken is het grootst opgezet, wel aardig. Bilbao heeft een mooie oude stad. Het was de Internationale week van muziek aldaar, met op allerlei plekken muziek. Op een plaça major zou een symfonieorkest gaan spelen, een punkbandje speelde op een ander pleintje en bij de rivier een mannenkoor.

San Sebastiaan

Ander doel was San Sebastian. Echt vroeg vertrokken we niet, we gingen voor het strand, de oude wijk en de sider die daar aangeprezen wordt. Het was prachtig weer toen we vertrokken en hoopten maar dat dit ook in San Sebastian zo was anders zouden we de eerste mooie dag sinds drie dagen kwijt raken. Maar gelukkig was het ook in San S prachtig! Dus snel het strand ook wel La Concha genoemd op. Het was eb dus het strand was enorm groot, zo'n 50 meter diep, maar weldra kwam de vloed en zaten we met het zelfde aantal mensen op elkaar op 10 meter diep strand. Helaas geen foto genomen van deze overgang. Het was heerlijk in het water, echt genieten. Na zo'n 4 uur op het strand doorgebracht te hebben en heerlijk gezwommen te hebben in de enorme baai, gingen we de oude stad bekijken. We vonden het winkeltje dat de speciale sider verkocht en gingen daarna op zoek naar de VVV om een kaart van de oude stad te krijgen. Mooie kerk San Vicens met gouden platen als altaar.Na wederom wat tapa's gegeten te hebben in een leuk restaurantje gingen we terug, het was toch zo'n 1 1/2 uur rijden

Bosque Pintado en Strand

Laatste dag, een dagje dichtbij huis. Wederom warm weer, licht bewolkt. Eerst dus maar naar Bosque Pintado. Gelukkig waren we zo slim om drinken te kopen bij de parkeerplaats aan het begin van de route, de weg erheen was zwaar, steil en vooral lang, en nam wel 45 minuten in beslag. We zagen verschillende mensen met auto heen en weer gaan, maar ik zou met mijn alfa dat niet gedaan hebben gezien de kuilen (dit werd ook afgeraden). Wederom zagen we een klasje kinderen langskomen die op de terugweg waren. Zij waren nogal oververhit, en dat terwijl zij naar beneden liepen: dat voorspelde niet veel goeds. En inderdaad, na het bereiken van het bos moest er nog een paar honderd meter flink gedaald worden (en dus later gestegen). Het bos was mooi, heel apart allemaal. Maar waarom dit zo diep in de heuvels moest zijn? Op de terugweg naar het kasteel in de buurt gereden, dat bleek een hotel te zijn. Heel apart. Maar het mooie weer lonkte ons naar het strand. Daar deed de wind ons snel op andere gedachten brengen dus maar even aan de kwelderkant gelegen met modderig zand in het water. En 's avonds weer pakken voor vertrek de volgende dag.

Beaugency bij de Loire

We vertrokken laat 10 uur, dus slechts tot voor Orleans gekomen, overnachting in Beaugency, aan de Loire. Hostal Ecu, duur in verhouding tot kwaliteit (64 euro), erg oud en armoedig,. Het is erg warm ook in Frankrijk, over de 30 graden, dus slapen is hel in dit kamertje. Wel met ramen en luiken open geslapen en voordeel van auto op binnenplaats en dus spullen in auto kunnen laten. Het plaatsje is aardig, er lijkt maar één echte eettent te zijn op twee kebabzaakjes na. Een plaatsje in ruste zo lijkt het. En iedereen eet bij dat ene restaurant.

Zaterdag 25 juni: thuiskomst

Ondanks moeilijke nacht toch diep geslapen, maar kreeg last van mijn oor. Het ontbijt in hotel was goed, maar zat met mijn snuffert volop in de zon te kijken. Terugreis via Bordeau, Poitiers, Tours, Orleans, Parijs, Lille, Gent, Antwerpen, terug. wilden goedkoop tanken in België, was duur, 1,289 euro per liter, maar in Nederland bleek benzineprijsstijging in drie weken tijd plaatsgevonden te hebben naar 1,37 dus achteraf was het toch goedkoop. Benzine in Spanje was tussen 90 en 98 eurocent over het algemeen, nog goedkoper dan in Luxemburg!! Bij Lille leken we even de verkeerde weg genomen te hebben naar Brugge, maar al gauw kwamen we weer terug op de goede weg naar Gent. Nederland gaf nog de meeste problemen, we misten de afslag naar A27 dus maar even Breda in om te keren. De reis duurde al met al langer dan prettig voelde, dus volgende keer gewoon vroeg vertrekken.